who can see the shadow of the sun

De Nederlandse fluitist Chris Hinze richtte eind jaren zestig de Chris Hinze Combination op, waarin zijn klassieke scholing en jazzachtergrond samenkomen. Who Can See the Shadow of the Sun is een album van die groep uit de vroege jaren zeventig, waarin de band een elektrische, naar jazzrock en vroege fusion neigende koers volgt. Centraal staat Hinzes fluitspel, ondersteund door ritmesectie, elektrische piano en gitaar; de stukken combineren duidelijke thema’s met open improvisatie. In de context van de Europese jazz van die periode sluit het album aan bij de beweging richting elektrisch geluid en langere vormen, en het neemt binnen Hinzes oeuvre een plaats in als voorbeeld van zijn vroege fusionwerk.